Aan ons project werken ongeveer twintig Syrische vluchtelingen mee, die hun persoonlijke verhaal graag op scholen komen vertellen. Iedere spreker heeft een training gevolgd en wordt geïntroduceerd en geassisteerd door een medewerker van PAX. De meeste sprekers geven hun presentatie in het Engels.


Ola

Ola

”Ik mocht niet omkijken. Farhan werd door de Griekse douane opgepakt en ik moest alleen het vliegtuig naar Nederland in. Ik was hoogzwanger, ik moest een veilige plek hebben om te bevallen. Ik kon niet omkijken om te zien wat ze met mijn man deden.”

Mustapha

Mustapha

”Twee dagen nadat het oorlog werd in Aleppo, in juli 2012, besloot ik uit Syrië te vertrekken. Hoe eerder je de keuze maakt, hoe meer er nog te kiezen valt. Het leek me verstandig: ik had nog geld en mogelijkheden. Ik vertrok met mijn vrouw en dochter naar Erbil, in Koerdisch Irak. Ik ben zelf Koerdisch. Het was er min of meer veilig.”

Salma

Salma

”Nederlanders proberen me in Syrië te houden. Ze doen het niet expres. Ze proberen aardig te zijn, maar omdat ze altijd naar mijn afkomst vragen, naar mijn vlucht, leren ze mij niet kennen.”

Omar

Omar

”Mijn familie kwam in november 2016 naar Nederland. We hadden al vier jaar niet onder hetzelfde dak geleefd. In januari 2013 werd ik opgepakt door de politie. Samen met twee van mijn broers en mijn zwager. Ik weet nog steeds niet waarom ze ons vastzetten. Na tien maanden wist ik te ontsnappen. In Damascus voelde ik me niet meer veilig.”

Alan

Alan

”10 Juni 2014. Dat is de dag dat ik in Nederland aan kwam. Precies drie maanden eerder vertrok ik uit Syrië. Aan het begin van de revolutie ben ik de straat op gegaan om te demonstreren. Maar als je in een dictatuur leeft, mag dat niet, het is gevaarlijk.”